Ο διάβολος πολεμά τον προσευχόμενο

Να μην πιάνουμε κουβεντούλα με τον διάβολο .
-Γέροντα, ενώ αισθάνομαι την ανάγκη επικοινωνίας με τον Θεό, δεν μπορώ να προσευχηθώ. 
– Αν νιώθης την ανάγκη να επικοινωνήσης με τον Θεό, δεν καταλαβαίνω γιατί να μην μπορής να προσευχηθής. Ίσως να είναι και του πειρασμού. Ο πειρασμός πάντοτε βάζει τρικλοποδιές, για να μην μπορέση να προσευχηθή ο άνθρωπος.
– Γέροντα, την ώρα της προσευχής με απασχολούν διάφορες δουλειές.
– Να λές: «Αυτό θα το σκεφτώ αργότερα...» και να συνεχίζης να προσεύχεσαι.
– Πιό πολύ, Γέροντα, στενοχωριέμαι, επειδή τις περισσότερες φορές είναι επουσιώδη πράγματα.
– Γι’ αυτό ακριβώς να τα αφήνης για αργότερα, γιατί, αν διακόπτης την προσευχή και ασχολήσαι με αυτά, ο πειρασμός θα αφήση τα επουσιώδη και θα σού φέρη ουσιώδη, για να σταματήσης τελείως την προσευχή. Πρέπει να βάζουμε τον εαυτό μας στην θέση του. Γιατί ξέρεις τί κάνει το ταγκαλάκι; Στους κοσμικούς φέρνει βρώμικες σκέψεις και το καταλαβαίνουν αμέσως. Στους πνευματικούς όμως ανθρώπους φέρνει διάφορα μπανταλά { Ο Γέροντας χρησιμοποιούσε την λέξη «μπανταλό» αντί της λέξεως «ανόητο». } και δεν το καταλαβαίνουν. Αυτό είναι πιο επικίνδυνο, γιατί νομίζουν ότι πάνε καλά, επειδή δεν έχουν βρώμικους λογισμούς, κι έτσι ούτε ταπεινώνονται, αλλά και ο νούς τους γυρνά δεξιά και αριστερά και η καρδιά τους μένει πέτρα.
– Μερικές φορές, Γέροντα, την ώρα της προσευχής μου έρχεται μια ιδέα· βρίσκω μια λύση για ένα θέμα, η οποία μετά αποδεικνύεται εσφαλμένη.
– Ο διάβολος είναι πονηρός. Ξέρει ότι, αν την ώρα της προσευχής σού φέρη βρώμικο λογισμό, θα τον τινάξης πέρα. Γι’ αυτό σού δίνει λύσεις σε κάποιο πρόβλημά σου, οπότε λές: «Αφού την ώρα της προσευχής το σκέφθηκα, άρα είναι έμπνευση!». Αν ήθελε ο διάβολος το καλό σου, άλλες ώρες θα σού τα έφερνε αυτά στον νού, όχι την ώρα της προσευχής. Μπαίνει όμως «ενδιάμεσος» και πιάνει μαζί σου την κουβεντούλα! Γι’ αυτό να μη δίνης καθόλου σημασία. «Σ’ ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου, να του λές, αλλά να μου λείπη!». Πάει, βλέπεις, με πονηριά να ξεγελάση τον πνευματικό άνθρωπο με πνευματικές σκέψεις, οπότε «η προσευχή αυτού, όπως λέει ο Δαβίδ, γενέσθω εις αμαρτίαν».{Ψαλμ. 108, 7.}.
– Γέροντα, την ώρα της προσευχής έρχονται στον νού μου άσχημοι λογισμοί ή άσχημες εικόνες.
– Αυτό είναι έργο του διαβόλου, για να σε συγχύζη. Ιδίως όταν είσαι κουρασμένη σωματικά, και περισσότερο όταν σού λείπη ύπνος, βρίσκει το ταγκαλάκι κάποια στιγμή που είσαι μεταξύ ύπνου και εγρηγόρσεως και σού παρουσιάζει άσχημες εικόνες, για να σού πη μετά ότι είναι δικές σου και να σε ρίξη σε απελπισία. Μη δίνης σημασία. Να λές το «Κύριε ελέησον» και να σκέφτεσαι τον Χριστό, την Παναγία, τους Αγγέλους, για να συγκεντρώνεσαι στην προσευχή. Έτσι θα κάνης αντιπερισπασμό στον διάβολο.
- Απόσπασμα από το βιβλίο : ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΊΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ ΣΤ’ " Περί Προσευχής " .-

Σχόλια