"Ο νούς κοντά στον Χριστό σιωπώντας" .

– Γέροντα, ο Αββάς Ισαάκ γράφει: «Ο ταπεινόφρων, όταν παρίσταται ενώπιον του Θεού, δεν θέλει τολμήσει να προσευχηθή». Δηλαδή τί κάνει; 
– Αισθάνεται τον εαυτό του ανάξιο να προσευχηθή, να συνομιλήση με τον Θεό. 
– Και τί κάνει, Γέροντα;
– Του αρκεί αυτό· το ότι παρίσταται ενώπιον του Θεού.
– Γέροντα, εσείς με τί τρόπους καλλιεργούσατε την ευχή στους διαφόρους
τόπους που μονάσατε;
– Χανόμουν στην ευχή ! Ξέρεις τί θα πη χανόμουν; Βυθιζόμουν…, ένα γλυκό βύθισμα…
– Θέλετε να πήτε, Γέροντα, ότι χάνατε την αίσθηση του τόπου και του χρόνου;
– Ναί, χανόμουν τελείως… Για να φέρω έναν λογισμό, έπρεπε να σταματήσω την ευχή. Ξέρεις τί θα πη να βυθίζεσαι-νά βυθίζεσαι... Μετά δεν θέλεις τίποτε, δεν ζητάς τίποτε.
– Μετά, Γέροντα, λές μόνον το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με»;
– Δεν λές τίποτε· νιώθεις την θεία θέρμη, την θεία γλυκύτητα. Σταματάει πλέον και η ευχή, επειδή ο νούς έχει ενωθή με τον Θεό και δεν θέλει με κανέναν τρόπο να φύγη από κοντά Του· τόσο ευχάριστα νιώθει. Όταν φθάση σ’ αυτήν την κατάσταση ο άνθρωπος, η ευχή κόβεται μόνη της. Τότε σταματάει και ο νούς από την παρουσία του Θεού, παύει να λειτουργή και το μυαλό, και η ψυχή αισθάνεται μόνον την γλυκύτητα της θείας αγάπης, της θείας στοργής και σιγουριάς, σαν το μωρό που δεν σκέφτεται τίποτε, αλλά μόνον αγάλλεται στην αγκαλιά της μάνας του. Όταν το παιδάκι λουφάζη στην αγκαλιά της μάνας, μιλάει; Είναι ένωση πλέον, επικοινωνία.
.
-Καλή είναι η ευχή με την σιωπή,
αλλά καλύτερη είναι η σιωπή με την σιωπή:
Ο νούς κοντά στον Χριστό σιωπώντας.
.
- Από το βιβλίο ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ ΣΤ¨. "Περί Προσευχής " .-

Σχόλια