Ἡ ἀγάπη μας πρὸς τὸ Θεό, παιδί μου...

... μιὰ ἄλλη μέρα ἐρωτῶ τὸ Γέροντα πῶς πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀγάπη μας πρὸς τὸ Θεὸ καὶ μοῦ λέει:
«Ἡ ἀγάπη μας πρὸς τὸ Θεό, παιδί μου, πρέπει νὰ εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχει καμιὰ διάσπαση σὲ ἄλλα πράγματα. Σοῦ φέρνω σὰν παράδειγμα τὸ ἑξῆς:
Ὁ ἄνθρωπος μοιάζει νὰ ἔχει ἐντός του μιὰ μπαταρία μὲ ὁρισμένη ἐνέργεια. Ὅταν αὐτὴ τὴν ἐνέργεια τὴν ξοδεύει σὲ ἄλλα διάφορα πράγματα ἐκτὸς τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεό, ἡ ἐνέργεια ποὺ ἀπομένει μέσα του γι᾿ Αὐτὸν εἶναι ἐλάχιστη καὶ ἴσως πολλὲς φορὲς μηδαμινή. Ὅταν ὅμως διαθέτουμε ὅλη μας τὴν ἐνέργεια πρὸς τὸν Θεό, τότε ἡ ἀγάπη μας εἶναι μεγάλη πρὸς Αὐτόν.
… δὲν θέλω μὲ τὸ φόβο τοῦ θανάτου νὰ πλησιάσεις τὸ Θεό. Θέλω μὲ τὴν πολλὴ ἀγάπη πρὸς αὐτὸν νὰ τὸ κάνεις. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀνώτερο, παιδί μου, τὸ κάθε τί, πρέπει νὰ ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεόν».
~ Ἀπὸ τὸ βιβλίο “Ἀνθολόγιο Συμβουλῶν Γέροντος Πορφυρίου” ~

Σχόλια