Πήγαινε το παιδί σου στον Αρχάγγελο Μιχαήλ… -Δεν τον γνωρίζω, ποιος είναι αυτός»

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ στο Κολουέζι…
Θαυμαστό περιστατικό στο Κονγκό.
Ευρισκόμαστε στον μήνα συγκομιδής των καρπών. Ιούνιος 1996 στο χωριό Λουανκόκο. Είναι το χωριό του άγροκτήματος της Ιεραποστολής Κολουέζι. Ενίοτε όλοι οι κάτοικοι του χωριού εργάζονται στο άγρόκτημα, ενώ μόνιμοι είναι περί τα 25 άτομα.
Την περίοδο εκείνη είχαν έλθει για την συγκομιδή του καλαμποκιού και γυναίκες Χριστιανές μας άπό το Κολουέζι. ‘Ανάμεσά τους ήταν και η κ. Παρασκευή. Μιά ψηλή, σεμνή, ταπεινή και εύλαβής Χριστιανή της ένορίας τοϋ άγίου Γεωργίου Κολουέζι. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι η άπλότης και η ταπείνωσις.
Εκείνες τις ημέρες είχε κλείσει τελείως ο λαιμός της επί μια εβδομάδα άπό το κρύο και δεν μπορούσε να μιλήσει καθόλου. Μόνο ψιθυριστά και σχεδόν άφωνα μπορούσε να συνεννοηθή με τους άλλους. Πονούσε φοβερά ο λαιμός της κι έκείνη προσευχόταν στον Αρχάγγελο Μιχαήλ να την βοηθήσει. ‘Εν παρενθέσει σημειώνω εδώ ότι τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο στο Κολουέζι κάνει δυνατό κρύο. Το θερμόμετρο τα πρωινά κατεβαίνει μέχρι τους 5 Βαθμούς.
Δευτέρα άπόγευμα της 15 Ιουνίου 1996, έφθασα στο άγρόκτημα. Ήλθαν όλες οι γυναίκες να με χαιρετίσουν. Η κ. Παρασκευή με χαιρέτισε χωρίς να μου μιλήσει.
-Γιατί δεν μου μιλάς, όπως οι άλλες γυναίκες, μάμα Παρασκευή;
Μου απήντησε ψιθυριστά ότι την πονάει φοβερά ο λαιμός. Δεν της είπα τίποτε.
Το πρωί, πριν πάνε για την δουλειά τους, ήλθε άπό τις πρώτες να με χαιρετίσει. Μα τώρα η φωνή της ήταν καθαρή και δυνατή.
-Την νύκτα ήλθε στον ύπνο μου ένας εύρωπαιος Άγιος. Δεν μου είπε τ’ όνομά του. Ήταν με ράσα και άσπρα γένεια. Με ρώτησε:
-Είσαι άρρωστη; Του άπήντησα: -Ναί.
-Η άρρώστεια σου από σήμερα τελειώνει. Θα είσαι τελείως καλά.
Ο Άγιος συνέχισε να μιλάει μαζί της εκείνη την νύκτα στον ύπνο της:
-Πήγαινε να πεις ένα λόγο στον π. Ιάκωβο.
-Δεν έχουμε εδώ τον π. Ιάκωβο, άλλά τον π. Δαμασκηνό.
-Έντάξει. Πήγαινε να του ειπείς να διαβάσει προσεκτικά τον πρώτο ψαλμό του Προφήτου Δαβίδ κι άπό την πρώτη προς Κορινθίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου, άπό το 15ον Κεφάλαιο, τους στίχους ένα και δύο.
Αύτά της είπε και εξαφανίσθηκε.
Όταν μου διηγήθηκε όλα αύτά η μάμα Παρασκευή, άπόρρησα πως μπορούσε να συγκρατεί τόσα νούμερα και λόγια που της είπε ο Άγιος. Ακόμη την ρώτησα να μου είπεί σε ποιόν Άγιο κάνει την προσευχή της και γιατί. Μου απήντησε τα εξής:
«Προσεύχομαι στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, διότι το 1986 γέννησα ενα αγοράκι και στο Βάπτισμά του πήρε τ’ όνομα Παχώμιος. Την ίδια χρονιά που γεννήθηκε, άρρώστησε βαρειά και πλησίαζε να πεθάνει. Μιά νύκτα τότε, είδα στον ύπνο μου μια ευρωπαία γυναίκα η οποία μου είπε«:
-Πήγαινε το παιδί σου στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
-Δεν τον γνωρίζω ποιός είναι αύτός, της άπήντησα.
-Να, αύτός που στέκεται εκεί πιο πέρα είναι. Πήγαινε κοντά του και παρακάλεσέ τον.
Πήγα, γονάτισα μπροστά του και του έδωσα το παιδί μου στα χέρια του. Εκείνος το εύλόγησε, το χάιδεψε και μοϋ το ξανάδωσε θεραπευμένο.
Ξύπνησα σαν άπό λήθαργο. Με άγωνία πλησίασα να ιδώ το παιδί μου. Αισθανόταν καλλίτερα. «Εγινε σε λίγο τελείως καλά.
Σήμερα είναι 13 ετών. Ένα χαριτωμένο παλλικάρι που αγαπά πολύ τις Ιερές Ακολουθίες της Εκκλησίας μας.
από το βιβλίο: «ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΜΑΓΕΙΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ» – ΜΟΝΑΧΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΟΥ (ΕΚΔΟΣΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»)

Σχόλια