Του κάρφωνα καρφιά...

Ένας μεγάλος ζωγράφος που λεγόταν Wilhelm Achtermann, είχε φτιάξει μια αριστουργηματική εικόνα της Αποκαθήλωσης. Σε αυτήν έχει ζωγραφίσει διάφορους ανθρώπους, να προσπαθούν να κατεβάσουν το σώμα του Χριστού από το σταυρό , όπως το έχουμε και στην εκκλησία την Μεγάλη Παρασκευή. Τότε βγάζουμε τα καρφιά και κατεβἀζουμε το σώμα του Χριστού από το Σταυρό. Εκεί λοιπόν, στην εικόνα αυτή πάει ένας άνθρωπος, την κοιτάζει και του λέει:
- Παιδάκι μου, εδώ δεν είσαι συ; Ήταν ένα πρόσωπο φτυστό με την φάτσα του ζωγράφου.
- Ναι εγώ είμαι, απάντησε ο ζωγράφος
- Και πώς τον έβαλες τον εαυτό σου εκεί;
- Να σου πω. Μέχρι τώρα και εγώ Του κάρφωνα καρφιά του Χριστού, με τις πράξεις μου. Κάθε πράξη για ένα μεγάλο διάστημα της ζωής μου ήταν και ένα καρφί στην καρδιά του Χριστού. Κάποια στιγμή όμως το συναισθάνθηκα και είπα, τέρμα! Πρέπει να αρχίσω να βγάζω κανένα καρφί από τα χέρια και τα πόδια του Χριστού, τουλάχιστον από εκείνα που του έβαλα εγώ. Το προσπαθώ και θα το προσπαθώ…
Και όπως μας λέει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος : σε όσο υψηλή πνευματική ζωή κι αν φθάσουμε, αν δεν κάνουμε την καρδιά μας πονόψυχη, η πνευματική μας ζωή θα είναι ψεύτικη και υποκριτική. Ο άνθρωπος αρχίζει να έχει πονόψυχη καρδιά, τότε που αρχίζει να μην θέλει πια να βάλει και άλλα καρφιά στους άλλους, αλλά και να θέλει να βγάλει κι εκείνα που σε εποχή πνευματικής καθίζησης έβαλε…

Σχόλια