H βάρκα...

Ένας μικρός έπαιζε κοντά στη παραλία με τη μικρή του βαρκούλα, την οποία ο πατέρας του μόλις είχε αγοράσει. Το ελαφρύ αεράκι όμως άρχισε να παρασέρνει τη βαρκούλα στ’ ανοιχτά. Ο μικρός βλέποντας να χάνεται τ’ όμορφο παιχνιδάκι του άρχισε το κλάμα. Ο πατέρας που ήταν εκεί κοντά, έτρεξε αμέσως να βοηθήσει το παιδί του. Τι μπορούσε να κάνει;
Άρχισε να πετροβολά τη βάρκα. Ο μικρός βλέποντας τον πατέρα του να πετροβολά τη βάρκα, έκλαιγε ακόμη πιο δυνατά. Τώρα τα βάζει και με τον πατέρα του. «Μη, θα μου την πνίξεις», φώναζε. Ο πατέρας του όμως γνώριζε τι έκανε. Έριχνε τις πέτρες μπροστά απ’ τη βάρκα, ώστε τα κύματα που θα σχηματίζονταν να τη φέρουν πιο κοντά στη παραλία.
Έπειτα από ένα πυκνό πετροβόλημα, η βάρκα βρέθηκε στην άκρη. Ο μικρός τότε αντιλήφθηκε τι έκανε ο πατέρας του. Πόσοι άνθρωποι, παιδιά του Ουράνιου Πατέρα, δεν δέχονται το πετροβόλημα μπροστά απ’ τη βάρκα της ζωής τους;
Πετροβόλημα είναι οι θλίψεις, οι δοκιμασίες, η αρρώστια, ο θάνατος. Και τότε; Αρχίζει το παράπονο, το κλάμα του παιδιού. Αν γνωρίζαμε απ’ την αρχή το αποτέλεσμα, δεν θα κλαίγαμε, δεν θα παραπονιόμασταν. Γιατί θα ξέραμε πως αυτό είναι … … το πετροβόλημα της αγάπης του Θεού...

Σχόλια