Με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις Το ζήτημα του Πρωτείου του Πάπα Ρώμης.



Το πρωτείο, ως πρωτείο διακονίας, ως πρωτείο τιμής ίσου μεταξύ ίσων, έχει όλα τα χαρακτηριστικά του δολώματος.


Είναι πολύ δυσδιάκριτα τα όρια τιμής και εξουσίας για τον κατέχοντα το πρωτείο. Στην πράξη.

Έχουν μαλλιάσει οι γλώσσες τους και έχουν πάρει φωτιά οι γραφίδες τους να μας θυμίζουν το “ίνα πάντες έν ώσιν”, διαστρέφοντάς το φυσικά, αλλά δεν έτυχε να δω ή να ακούσω να αναφέρονται στο Αγιογραφικό “Ει τις θέλει πρώτος είναι, έσται πάντων έσχατος και πάντων διάκονος”. Ναι, παίρνουν μόνο το διάκονος για την ονοματοδοσία του πρωτείου.

Έχουν ασεβήσει και έναντι της Αγίας Τριάδος με το να μιλούν και να γράφουν για Πρωτείο του Πατρός και πως χωρίς αυτό δεν υπάρχει κοινωνία των τριών Προσώπων, ενώ δεν έχουμε κοινωνία Προσώπων αλλά κοινωνία φύσεως. Οι Πατέρες ίστανται με δέος μπροστά στο μυστήριο της Αγίας Τριάδος.

Και όλα αυτά για να στηρίξουν το πρωτείο κάθε Προκαθημένου σε Τοπική σύναξη, το πρωτείο εν τέλει του Οικουμενικού Πατριάρχη. Έχουμε δείγματα γραφής.

Πρωτείο και αλάθητο πάνε μαζί. Ασυγχύτως και αδιαιρέτως. Το Πρωτείο χωρίς το αλάθητο είναι ευάλωτο. Δεν μπορούν να θεσμοθετήσουν το προσωπικό αλάθητο του Οικουμενικού και αρκούνται στο Συνοδικό Αλάθητο. Χωρίς Αγιοπνευματικές προϋποθέσεις.

Είναι δελεαστικά και κολλητικά αμφότερα.

Με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις.

Τριατατικός

Γρηγορίου Λαρεντζάκη, Καθηγητού του Πανεπιστημίου του Graz.

Σχόλια