Σάν γλῶσσες φωτιᾶς! «Ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρὸς»

Τὸ σημερινὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα μᾶς περιγράφει τὸ ὑπερφυσικὸ γεγονὸς τῆς καθόδου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, 50 ἡ­μέρες μετὰ τὴν Ἀνάσταση, στοὺς 120 μαθητὲς τοῦ Κυρίου ποὺ ἦταν συγκεντρωμένοι στὸ ὑπερῶο τῆς Ἱερουσαλήμ.

Τὸ γεγο­νὸς αὐτὸ συνιστᾶ τὴν ἵδρυση τῆς Ἐκκλησίας στὴ γῆ καὶ τὴν ἀρχὴ μιᾶς νέας ἐποχῆς, τῆς ἐποχῆς τῆς Χάριτος! Ἀκούστηκε μεγάλη βοὴ ἀπὸ τὸν οὐρανό, ὅπως ὅταν φυσάει δυνατὸς ἄνεμος. Ἡ βοὴ αὐτὴ γέμισε ὅλο τὸ οἴκημα στὸ ὁποῖο εἶχαν συγκεντρωθεῖ οἱ μαθητές. Τότε εἶδαν μὲ τὰ μάτια τους νὰ διαμοιράζονται σ᾿ αὐτοὺς «γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός», γλῶσσες σὰν τὶς φλόγες τῆς φωτιᾶς, ποὺ καθεμία κάθισε σὲ καθέναν ἀπὸ αὐτούς, καὶ τότε ὅλοι τους γέμισαν ἀπὸ Ἅγιον Πνεῦμα…

Ἂς δοῦμε, λοιπόν, γιατί ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ἐμφανίσθηκε «σὰν γλῶσσες φωτιᾶς» καὶ τί σημαίνει αὐτὸ γιὰ τὴ ζωή μας.

1. Θεϊκὴ δύναμη καθαρτική, φωτιστική, καυστικὴ

Ὁ Θεὸς καὶ ἄλλοτε εἶχε «κατέλθει» μὲ τρόπο αἰσθητὸ στὴ γῆ: στὸ ὄρος Σινᾶ, τὸ ὁποῖο γέμισε τότε καπνούς, ἐνῶ ἀκούγον­ταν ἀστραπὲς καὶ βροντές, καὶ «φωνὴ τῆς σάλπιγγος ἤχει μέγα»· ἦχος σὰν ἀπὸ σάλπιγγα ἀντηχοῦσε πολὺ δυνατά (Ἐξ. ιθ´ [19] 16). Κατὰ τοὺς ἱεροὺς ἑρμηνευτές, ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ἐμφανίσθηκε «σὰν γλῶσσες» γιὰ νὰ δηλωθεῖ ὅτι ἡ Καινὴ Διαθήκη εἶναι τόσο ἀνώτερη ἀπὸ τὴν Παλαιά, ὅσο ὁ ἔναρθρος λόγος ποὺ προφέρεται μὲ τὴ γλώσσα, εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ τὸν ἦχο τῆς σάλπιγγας.

«ΕΚΧΕΩ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΜΟΥ ΕΠΙ ΠΑΣΑΝ ΣΑΡΚΑ» (Θεολογικό σχόλιο στην εορτή της Πεντηκοστής) / ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

Η αγία εορτή της Πεντηκοστής είναι ένας ξεχωριστός σταθμός στον εορτολογικό κύκλο του ενιαυτού για την Εκκλησία μας. Αυτή μαζί με το Πάσχα αποτελούν τις αρχαιότερες εορτές, οι οποίες ανάγονται ως τους αποστολικούς χρόνους.

Η μεγάλη αυτή εορτή προβάλλει ως ανακεφαλαίωση του λυτρωτικού επί γης έργου του Σωτήρος μας Χριστού και ως νέα δυναμική αφετηρία της υλοποιήσεως και ολοκληρώσεως του θείου σχεδίου για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους και ολοκλήρου της δημιουργίας.

Η εορτή της Πεντηκοστής συστήθηκε από την Εκκλησία μας, μαζί με πολλές άλλες εορτές, υπό την επίδραση αντίστοιχης εορτής του Ιουδαϊσμού, φυσικά με εντελώς άλλο νόημα και περιεχόμενο, όπως τονίζει ο άγιος Αυγουστίνος (Epist.55). Οι Εβραίοι πράγματι εόρταζαν τη δική τους Πεντηκοστή, η οποία απείχε πενήντα ημέρες από την εορτή του νομικού Πάσχα. Ονομάζονταν «Εορτή των Εβδομάδων» (Εξ.34,22 και Δευτ.16,10) και ποιούνταν κατ’ αυτήν η μνεία της χορηγήσεως του Νόμου στον Μωυσή, πενήντα ημέρες από τον εορτασμό του πρώτου Πάσχα στην έρημο του Σινά (Εξ.19,1). Διαρκούσε μία ημέρα και προσφέρονταν οι απαρχές της νέας συγκομιδής των καρπών της γης, τα «πρωτογεννήματα» στο ναό της Ιερουσαλήμ, ως ευχαριστία στο χορηγό των αγαθών Θεό.

Με την εορτή της νομικής αυτής εορτής συνέπεσε το μεγάλο γεγονός της καθόδου του Παναγίου Πνεύματος στο υπερώο της Ιερουσαλήμ, πενήντα ημέρες μετά την λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Όπως μας εξιστορεί με ακρίβεια ο θεόπνευστος συγγραφέας των «Πράξεων των Αποστόλων», ευαγγελιστής Λουκάς, «εν τω συμπληρούσθαι την ημέραν της πεντηκοστής ήσαν άπαντες (οι απόστολοι) ομοθυμαδόν επί τω αυτό. Και άφνω εκ του ουρανού ήχος ώσπερ φερομένης πνοής βιαίας, και επλήρωσεν όλον τον οίκον ου ήσαν καθήμενοι και ώφθησαν αυτοίς διαμεριζόμεναι γλώσσαι ωσεί πυρός, εκάθισέ τε εφ’ ένα έκαστον αυτών, και επλήσθησαν άπαντες Πεύματος Αγίου, και ήρξατο λαλείν ετέραις γλώσσαις καθώς το Πνεύμα εδίδου αυτοίς αποφθέγγεσθαι» (Πράξ.2,1-4).

Θαυμαστή συνομιλία του Γέροντα Ιάκωβου Τσαλίκη με τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο για τον 3ο Π. Πόλεμο


Η Παναγία μας...


Την Παναγία μας πολύ την αγαπάω. Μικρός στο Άγιον Όρος πολύ την λάτρευα. Είχα μια εικονίτσα της Παναγίτσας κάτω απ' το μαξιλάρι μου. Πρωί και βράδυ την ασπαζόμουνα. Μ' αυτήν ζούσα νύκτα μέρα. Σ' αυτήν κατέφευγα, ότι κι αν μου συνέβαινε. Τι να σας πω... Καλύτερα από μάνα. Δεν ήθελα τίποτε άλλο. Τα είχα όλα…


~Άγιος γέροντας Πορφύριος~

Tο καλύτερο πνευματικό φάρμακο...

Η προσευχή είναι το καλύτερο πνευματικό φάρμακο. Με την προσευχή θα πάρουμε όλες τις δωρεές του Θεού.


Είσαι κουρασμένος; Προσευχήσου. Η προσευχή θα σε ξεκουράσει.

Είσαι λυπημένος; Προσευχήσου. Η προσευχή θα σε χαροποιήσει.

Είσαι απελπισμένος; Προσευχήσου. Η προσευχή θα σε στηρίξει.

Είσαι απογοητευμένος; Προσευχήσου. Η προσευχή θα σε κάνει αισιόδοξο.

Είσαι πονεμένος; Προσευχήσου. Η προσευχή θα σε θεραπεύσει.

Είσαι χαρούμενος; Προσευχήσου. Η προσευχή θα σε βοηθήσει να χαίρεσαι σωστά την χαρά σου.

Όπως ο ήλιος μεταδίδει ακτίνες φωτιστικές και θερμαντικές, έτσι και το όνομα του Θεού στην προσευχή εκπέμπει ευλογία και αγιότητα...