Μια ασύγκριτη ύπαρξη ...

Γιατί οι αστραπόμορφοι Άγγελοι ευρισκόμενοι κοντά στο φέρετρο της Παναγίας μας, εκπλήσσονται και την έκπληξή τους αυτή, όχι μόνο δεν την κρύβουν αλλά την κάνουν τραγούδι γλυκύτατο και ύμνο δοξολογητικό;
Εκπλήσονται γιατί έχουν μπροστά τους μια ασύγκριτη ύπαρξη και μια ανεπανάληπτη προσωπικότητα! Ανάμεσα στους ανθρώπους που έζησαν στη Γη, από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι και τότε, υπήρξε η μοναδική και πανάρετη, γι αυτό και επιλέχθηκε από τον ίδιο το Θεό για να υπηρετήσει το σχέδιο της σωτηρίας του κόσμου.
Είναι σύγκριτη ακόμα και με τους Αγίους της Εκκλησίας μας όποιοι κι αν είναι, οσεσδήποτε και αν υπέστησαν δοκιμασίες, οσασδήποτε κι να αντιμετώπισαν μαρτύρια, έστω και αν έδωσαν ποταμούς δακρύων, ιδρώτα και αίμα για τον άνθρωπο και τον Θεάνθρωπο, απλά γιατί όλοι αυτοί είναι δούλοι, ενώ Εκείνη είναι η Μάννα, που αγάπησε τον Κύριο περισσότερο από όσο τον αγάπησαν όλοι μαζί και αγαπήθηκε από Εκείνον όσο αγαπήθηκαν όλοι μαζί οι Άγιοι, γι αυτό και χαρακτηρίζεται "Αγία Αγίων μείζων".
Είναι ασύγκριτη ακόμα και με τους Αγγέλους και Αρχαγγέλους, αφού ανεδείχθη Τιμιωτέρα των Χερουβίμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ.
Κάποιος θέλησε να τη συγκρίνει με την Εύα, που είναι μαζί με τον Αδάμ οι γεννήτορες του ανθρωπίνου γένους. Όμως ευρήκε μόνο διαφορές. Η Εύα γέννησε τους ανθρώπους, η Παναγία αναγέννησε τους ανθρώπους. Η Εύα είναι μητέρα αυτής της ζωής που έχει αρχή και τέλος, η Παναγία είναι μητέρα μιας άλλης αληθινής ζωής, που έχει αρχή αλλά δεν έχει τέλος. Η Εύα καταδικάζεται με αγανάκτηση από όλους τους ανθρώπους γιατί έφερε τη συμφορά σε όλη τη Δημιουργία, η Παναγία μας μακαρίζεται και επαινείται από όλες τις γενιές των ανθρώπων γιατί έγινε αιτία της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους. Η Εύα λύγισε στο βάρος της αποστολής της, η Παναγία άντεξε στο βάρος της κλήσεώς της. Η Εύα στάθηκε ασύνετη και επιπόλαιη μπροστά στα λόγια του αρχέκακου όφεως, η Παναγία άκουσε με σύνεση και σοβαρότητα το μήνυμα του Αγγέλου. Η Εύα στήριξε την ανύψωσή της στην ανυπακοή, γι αυτό γκρεμίστηκε, η Παναγία μας στήριξε την τελειότητά της στην υπακοή γι αυτό και εμεγαλύνθηκε.
Οι Άγγελοι εκπλήσονται γιατί έχουν μπροστά τους Εκείνη που έγινε η αιτία την των πάντων ενώσεως και της συμφιλίωσης του Θεού με τον άνθρωπο, αφού η αμαρτία είχε δημιουργήσει έχθρα του πλάσματος με τον πλάστη. Βλέπουν εκείνη που έγινε γέφυρα μετάγουσα τους εκ Γης προς ουρανόν και κλίμακα δι ης κατέβει ο Θεός στη Γη.
Εκπλήσονται γιατί αξιώθηκαν και οι ίδιοι δια της Παρθένου να δουν το Θεό εν σαρκί. Το Θεό που τον βλέπουν ασώματο ημέρα και νύχτα και τον δοξολογούν με ακατάπαυστα στόματα και ασίγητες δοξολογίες αξιώθηκαν να δουν και σωματούμενο και γεννώμενο και σπαργανούμενο και αναστρεφόμενο με τους ανθρώπους δια της Θεοτόκου.
Εκπλήσονται οι Άγγελοι γιατί όπως τονίζει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός το πρόσωπό της ήτο χαρίειν, ιλαρόν, γλυκύτατον, ήρεμον και ευχάριστον. Όλα αυτά ήταν το απάυγασμα της Θείας Χάριτος που που πλυμμήρησε τη ψυχή της. Άλλωστε, καρδίας ευφραινομένης θάλλει το πρόσωπον, έλεγαν οι σοφοί πρόγονοί μας.
Εκπλήσονται οι Άγγελοι για όλες τις αρετές της, μα προ πάντων για την ταπεινοφροσύνη της, που είναι αρετή υψοποιός. Όταν χαρακτήριζε την ημέρα του Ευαγγελισμού τον εαυτό της "δούλη Θεού" και όταν έλεγε στην Ελισάβετ κατά τη συνάντησή τους ότι ο Θεός επέβλεψε επί την ταπείνωση της δούλης αυτού δεν έκανε φιλολογία αλλά έδινε μαρτυρία και έδειχνε το περιεχόμενο της καρδιάς της.
Ο άνθρωπος του Θεού επειδή ζει κοντά στο Θεό έχει τη δυνατότητα να κάνει σύγκριση μεγεθών. Η ζωή κοντά στο Θεό του δείχνει το μεγαλείο Εκείνου και τη σμικρότητα του εαυτού του και η σύγκριση αυτή τον βοηθάει να αποκτήσει την ταπείνωση και την πραγματική αυτογνωσία.

~Απόσπασμα από κείμενο του Σεβ. Μητροπολίτου Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.Ευσταθίου για την Παναγία μας~