Σπιτια χωρις εικονες...



Μπα ,εμεις δεν έχουμε εικόνες και τέτοια παλιομοδίτικα στο καινούριο μας σπίτι...

Και ομως υπαρχουν σπιτια σημερα χωρις εικονες,  χωρις καντηλακι, χωρις θυμιατηρι.

Πολλα ζευγαρια που αγοραζουν νεο σπιτι κοιταζουν να διακοσμησουν το σπιτι τους με επωνυμα πλακακια, με ακριβα επιπλα κτλ κτλ


Εικονες ομως δεν εχουν πουθενα...

Και σε περιπτωση που καποιος τους χαρισει καποια εικονα, θα φροντισουν

να την αποθηκευσουν σε καποιο χαρτοκουτο να μην τους ''χαλασει''.

''Δεν ταιριαζουν τετοια παλιομοδιτικα σε νεα σπιτια'' - μαλιστα, καποιοι ετσι σκεφτονται.

Δεν χωραει ο Χριστος σε νεα σπιτια, δεν χωραει η Παναγια μας σε νεα σπιτια...

Αντιθετως στα φτωχα σπιτια θα βρεις πολλες εικονες, σε ανθρωπους με στερησεις θα βρεις πολυ πιστη, αυτοι ελπιζουν μονο στον Θεο, ενω οι πλουσιοι πιστευουν μονο στα χρηματα τους.

Λεμε πιστευουμε, αλλα αληθεια σε τι πιστευουμε?

Πιστευουμε στην καλοπεραση μας... πιστευουμε εμεις να ειμαστε και να περναμε καλα και δεν μας νοιαζει για τους αλλους... πιστευουμε να τρωμε να πινουμε σημερα και να γεμιζουμε την γαστερα μας... πιστευουμε οτι εμεις ειμαστε σωστοι και ολοι οι αλλοι λαθος.... πιστευουμε οτι παντα οι αλλοι μας αδικουν και τοσα αλλα που πιστευουμε εμεις οι Χριστιανοι...

Παλι λειπει ο Χριστος, δεν χωραει πουθενα…

και μυαλο δεν βαζουμε

ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ



Επειδή σήμερα πολλοί έχουν παρασυρθεί από αυτούς που δολίως μιλούν για εβραιοχριστιανισμό, αναφέρουμε τα εξής:
Στην Εβραϊκή γλώσσα η λέξη «Ναζωραίος» σημαίνει «ξένος, άλλου αίματος».
Οι εβραίοι έδωσαν στον Πιλάτο τον Ιησού για να τον δικάσει, γιατί αυτοί είχαν δικαίωμα να δικάσουν μόνο ομόφυλούς τους.


Πάνω από 50 φορές στα Ευαγγέλια ο Χριστός ξεχωρίζει τον εαυτό Του από τους Εβραίους, χρησιμοποιώντας τις φράσεις: «Εγώ – εσείς, το γένος σας, οι πρόγονοί σας, οι πατέρες σας, οι προφήτες σας, ο νόμος σας, ο Θεός σας»- δείχνοντας ξεκάθαρα και στους πλέον άπιστους Θωμάδες, ότι δεν είναι Εβραίος.
Πουθενά ο Χριστός δεν λέει στα Ευαγγέλια: «εμείς, το γένος μας, οι πρόγονοί μας, ο λαός μας, οι πατέρες μας, οι προφήτες μας, ο νόμος μας, ο Θεός μας». Ενώ οι Εβραίοι χρησιμοποιούν το «εμείς» κατά κόρον και παντού!


Ο Χριστός ποτέ δεν είχε φοιτήσει στα πνευματικά τους σχολεία, όπως συνηθίζονταν στους Εβραίους εκείνης της εποχής υποχρεωτικά για όλους, που προορίζονταν να γίνουν ραβίνοι.
«14 Ήδη δε της εορτής μεσούσης ανέβη ο Ιησούς εις το ιερόν και εδίδασκε. 15 εθαύμαζαν οι Ιουδαίοι λέγοντες: πως ούτως γράμματα οίδε μη μεμαθηκώς; 16 απεκρίθη ουν αυτοίς ο Ιησούς και είπεν: Η εμή διδαχή ουκ εστίν εμή, αλλά του πέμψαντός με».
(Κατά Ιωάννην, 7/ 14-15)


Πέραν αυτού, ο Χριστός απαγορεύει στους μαθητές Του να λαμβάνουν τον τίτλο του ραβίνου, δηλαδή Ιουδαίου δασκάλου, λέγοντάς τους καθαρά και ξάστερα:
«10 μηδέ κληθήτε ραβίνοι, εις γαρ υμών εστίν ο διδάσκαλος, ο Χριστός.»
(Κατά Ματθαίον, 23/10)


Ο Χριστός ποδοπατούσε τον νόμο του Σαββάτου και θεράπευε ανθρώπους και το Σάββατο.


Επιπλέον όσους προφήτες μίλησαν για τον ερχομό του Κυρίου, οι Ιουδαίοι τους δολοφόνησαν,πλην του Ηλία.


Όταν είδε τους Έλληνες είπε:
«23 ο δε Ιησούς απεκρίνατο αυτοίς λέγων: ΕΛΗΛΥΘΕΝ Η ΩΡΑ ΙΝΑ ΔΟΞΑΣΘΗ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ» (Κατά Ιωάννην, 12/ 20-23).


Πολλοί αναρωτιούνται, γιατί ο Χριστός αποκαλεί Τον Εαυτόν Του μια Υιό του Ανθρώπου και μια Υιό του Θεού. Οι γνώστες της Ελληνικής Φιλοσοφίας βρίσκουν την απάντηση, αν θυμηθούν την ρήση του Ηρακλείτου περί Θεού και ανθρώπου:
«Θεός τι εστί; – Αθάνατος άνθρωπος. Άνθρωπος τι εστί;- Θνητός θεός».



Επίσης, υπάρχουν Κανόνες της Ορθοδοξίας που ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑνα έρχονται σε επαφή Ορθόδοξοι Χριστιανοί με εβραίους. Βέβαια, ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ όπως και πάμπολλους άλλους ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ, γιατί απλά μας έχουν προδώσει :



ΠΗΔΑΛΙΟΝ, ΚΑΝΩΝ ΙΑ, Σ’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ


«Μηδείς εν τω ιερατικώ καταλεγομένων τάγματι, ή λαϊκός, τα παρά των Ιουδαίων άζυμα εσθιέτω, ή τούτους προσοικειούσθω, ή εν νόσοις προσκαλείσθω, και ιατρείας παρ΄αυτών λαμβανέτω, ει εν βαλανείοις τούτοις παντελώς συλλουέσθω. Ει δε τις τούτο πράξαι επιχειροίη, ει μεν Κληρικός είη, καθαιρείσθω, ει δε λαϊκός αφοριζέσθω.» (Μετάφραση: «Κανένας από εκείνους που συγκαταλέγονται στο ιερατικό τάγμα ή λαϊκός να μην τρώει τα άζυμα από τους Εβραίους, ούτε να γίνεται φίλος με αυτούς, ή όταν είναι ασθενής, να τους προσκαλεί και να λαμβάνει θεραπεία από αυτούς, ούτε σε δημόσια λουτρά να μην λούζεται καθόλου μαζί τους. Και αν κάποιος επιχειρήσει να πράξει αυτό, αν είναι κληρικός, να καθαιρείται, αν είναι λαϊκός, να αφορίζεται»).



ΠΗΔΑΛΙΟΝ, ΚΑΝΩΝ Η, Ζ’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ


«Επειδή πλανώμενοί τινες εκ της των Εβραίων θρησκείας μυκτηρίζειν έδοξαν Χριστόν και Θεόν ημών, προσποιούμενοι μεν χριστιανίζειν, αυτόν δε αρνούμενοι κρύβδειν και λαθραίως σαββατίζοντες, και έτερα ιουδαϊκά ποιούντες, ορίζομεν, τούτους μήτε εις κοινωνίαν, μήτε εις ευχήν, μήτε εις Εκκλησίαν δέχεσθαι, αλλά φανερώς είναι κατά την εαυτών θρησκείαν Εβραίους, και μήτε τους παίδας αυτών βαπτίζειν, μήτε δούλον ονείσθαι ή κτάσθαι·ειδέ εξ ειλικρινούς πίστεως επιστρέψει τις αυτών, και ομολογήσοι εξ όλης καρδίας, θριαμβεύων (κατηγορώντας φανερά) τα κατ΄ αυτούς έθη και πράγματα, προς το και άλλους ελεχθήναι και διορθώσασθαι, τούτον προσδέχεσθαι και βαπτίζειν τους παίδας αυτού, και ασφαλίζεσθαι αυτούς αποστήναι των εβραϊκών επιτηδευμάτων· ει δε μη ούτως έχοιεν, μηδαμώς αυτούς προσδέχεσθαι.»



Αποστολικός Κανόνας 45οςΛειτουργίας της Εκκλησίας
«Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος μόνον, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς ως κληρικοίς ενεργήσαι τι, καθαιρήσθω». (Μετάφραση: «Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος αν συνευρεθεί με αιρετικούς να αφοριστεί, και αν επέτρεψε κάποια ενέργεια να καθαιρεθεί.»)



Αποστολικός Κανών 46ος


«Ει τις κληρικός ή λαϊκός εισέλθοι, εις συναγωγήν Ιουδαίων ή αιρετικών, προσεύξασθαι, και καθαιρείσθω και αφοριζέσθω». (Μετάφραση: αν κάποιος κληρικός ή λαϊκός μπει σε συναγωγή Ιουδαίων ή αιρετικών και να καθαιρεθεί και να αφοριστεί)



ΚΑΝΩΝ Ὁ΄


«Εἴ τις Ἐπίσκοπος, ἢ Πρεσβύτερος, ἢ Διάκονος, ἢ ὅλως τοῦ καταλόγου τῶν Κληρικών, νυστεύοι μετά Ἰουδαίων, ἢ ἐορτάζοι μετ΄ αὐτῶν, ἢ δέχοιτο παρ΄ αὐτῶν τά τῆς ἑορτῆς ξένια, οἷον ἄζυμα, ἤ τι τοιοῦτο, καθαιρείσθω, εἰ δε Λαϊκός εἴη, ἀφοριζέσθω.» (Μετάφραση: «Αν κάποιος Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος ή οποιοσδήποτε του καταλόγου των Κληρικών νηστεύει μαζί με τους Εβραίους ή εορτάζει μαζί τους ή δέχεται από αυτούς φαγητά και ποτά της εορτής τους, είτε τα άζυμα είτε κάτι παρόμοιο, να καθαιρείται, και αν είναι λαϊκός, να αφορίζεται»).



ΚΑΝΩΝ ΟΑ΄.


Εἴ τις Χριστιανός ἔλαιον ἀπενέγκοι εἰς ἱερον ἐθνῶν, ἢ εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῶν, ἢ λύχνους ἅπτοι, ἀφοριζέσθω. (Μετάφραση: «Αν κάποιος Χριστιανός μεταφέρει λάδι σε ναό ειδωλολατρών ή σε συναγωγή Εβραίων κατά τις εορτές τους ή ανάψει λύχνους, να αφορίζεται».



ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΛΑΟΔΙΚΕΙΑΣ



Κανών ΚΘ´


«Ὅτι οὐ δεῖ Χριστιανούς ἰουδαΐζειν καί ἐν τῷ σαββάτῳ σχολάζειν, ἀλλ᾽ ἐργάζεσθαι αὐτούς καί ἐν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ· τήν δέ Κυριακήν προτιμῶντας, εἴγε δύναιντο, σχολάζειν ὡς Χριστιανοί. Εἰ δέ εὑρεθεῖεν Ἰουδαϊσταί, ἔστωσαν ἀνάθεμα παρά Χριστῷ.»(Μετάφραση: «Οι Χριστιανοί δεν πρέπει να ιουδαΐζουν και να σχολάζουν το Σάββατο, αλλά να εργάζονται κατ’ αυτήν την ημέρα, και να προτιμούν την Κυριακή, αν βέβαια δύνανται, για να σχολάζουν ως Χριστιανοί, και αν βρεθούν ιουδαϊστές (ιουδαΐζοντες), ας είναι ανάθεμα εκτός εκκλησίας) από το Χριστό».)



Κανών ΛΖ´


«Ὅτι οὐ δεῖ παρά τῶν Ἰουδαίων, ἢ αἱρετικῶν, τά πεμπόμενα ἑορταστικά λαμβάνειν, μηδέ συνεορτάζειν αὐτοῖς.» (Μετάφραση: «Δεν πρέπει να λαβαίνουμε τα (γιορτινά δώρα) που στέλνουν οι Εβραίοι ή οι αιρετικοί μήτε να εορτάζουμε μαζί τους».)



Κανών ΛΗ´


«Ὅτι οὐ δεῖ παρά τῶν Ἰουδαίων ἄζυμα λαμβάνειν, ἢ κοινωνεῖν ταῖς ἀσεβείαις αὐτῶν.» (Μετάφραση: «Δεν πρέπει να λαβαίνουμε άζυμα από τους Εβραίους ή να έχουμε κοινωνία στις ασέβειές τους».)


Σκεφτείτε τώρα πόσοι πολιτικοί μας πηγαίνουν στην εορτή τους Χαννούκα που γιορτάζουν (οι Ιουδαίοι) την νίκη τους επί των Ελλήνων και την σφαγή μας…